sieradendag in museum Ravenstein

 Op tweede paasdag organiseerde het museum voor vlakglas- en emaillekunst een sieradendag

veel belangstelling voor de demonstraties

expositie Isabelle Roskam

Isabelle Roskam, ontwerpster van de Glas en Innovatie Awards 2008 en 2010, presenteert op 14 en 15 mei nieuw werk. Onder de titel ‘Flying Solo' heeft ze een collectie schilderijen en glazen objecten gemaakt, die op beide dagen van 12 tot 18 uur te zien is in Glasatelier Zuid Nederland in Oisterwijk.

Isabelle Roskam voelt zich kunstenares, ontwerper en ondernemer. Met veel enthousiasme werkt ze aan haar linnen doeken in haar atelier. Schilderen is haar grootste passie, maar ook monumentaal werk en opdrachten in de openbare ruimte spreken haar aan. Roskam schildert ook met en op glas. Bij Glasatelier Zuid Nederland heeft ze verschillende technieken geleerd waaronder het maken en restaureren van glas in  lood. Met een aantal grote glasovens kon zij zich ook de techniek van het fusen eigen maken: ‘Hierdoor ken ik het glas door en door, heb ik alles zelf in de hand en ben ik vrij in mijn ontwerpen.' Meer informatie: www.isabelleroskam.nl 

bron : http://www.glasinbeeld.nl 

Glaskunstenaar Joost Caen ontwerpt ramen voor Italiaans klooster

Op 30 april vindt in een eeuwenoud klooster in het Italiaanse Fonte Avellana de inhuldiging plaats van een zestigtal moderne glasramen van de Belgische glaskunstenaar Joost Caen. Het klooster, tussen Gubbio en Urbino, wordt sinds de tiende eeuw bewoond door benedictijnen. Het behoort tot de belangrijkste middeleeuwse bouwwerken in Europa. Naar aanleiding van het millenniumfeest van de monnik en kerkleraar Petrus Damianus (1007-1072) vatte de monnikengemeenschap het plan op om het monasterium te voorzien van hedendaagse glaskunstwerken van de glaskunstenaar Joost Caen, met respect voor de betekenis van de ruimte en de spiritualiteit van haar bewoners.

De Belgische kunstenaar werkte vier jaar aan zijn project ‘Een cyclus van begeestering’. Joost Caen: “Qua omvang is dit met zijn zestig ramen een van mijn belangrijkste opdrachten. De dialoog met zowel de mensen als architectuur is van fundamenteel belang voor mijn glaskunst. Hedendaagse kunst in een historisch monument integreren is niet evident. Dit is een bijzondere symbiose. Mijn cyclus is abstract, maar met een grote verwijzingskracht. De samenwerking met de monniken en monnikengemeenschap, evenals de integratie van de glasramen in het gebouw was echt uniek.” Caen liet zich inspireren door de historische betekenis van het gebouw, de stilte die het ademt en de schoonheid van het omringende landschap. Tegelijk tracht hij met zijn glasramen een meerwaarde te geven aan het monastiek leven van de monnikengemeenschap. “Zo voegde ik aan de glasramen in de kapel ook de afbeelding van engelen toe, als poëtische aanvulling bij de gestileerde glasramen in het koor.”

Professor Joost Caen is glaskunstenaar en sinds 1985 ook glasconservator. Hij is tevens docent en onderzoeker van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen en Universiteit Antwerpen. In Belgie is er werk van hem te bewonderen in de Onze-Lieve-Vrouw van Fatimakerk in Kapellen, in de kerk van Sint-Brixius-Rode en in de Sint Lambertskerk van Ville-sur-Haine. Ook in het buitenland was hij al actief.

bronnen :
www.kerknet.be
http://www.joostcaen.be   met mooie film over zijn ramen

nieuwe ramen voor 800-jarige kathedraal in Reims

Ter gelegenheid van het 800-jarig bestaan van de Notre Dame kathedraal van Reims, waar de Franse koningen gekroond werden, heeft de Duitse kunstenaar Imi Knoebel 6 ramen ontworpen die op 25 juni 2011 zullen worden onthuld.

De ramen komen in de apsis aan beide kanten van het meesterwerk van Marc Chagall van 1974. Ze moeten meer kleur brengen, wat nu ontbreekt rondom het werk van Chagall.

Het projekt van Imi Kkoebel is een abstracte compositie waarvan de essentie berust op de primaire kleuren, blauw, geel en rood van over elkaar geplaatste stukken glas.  Het is een vertaling volgens de kunstenaar van de iconografie van de oude ramen in de kathedraal "in een abstracte taal". 

Imi Knoebel : "Men moet teruggaan naar de originele chromatische taal van de kathedraal en een symbiose maken tussen het oude en het nieuwe. De kleur geeft kwaliteit, gewicht en evenwicht. Ze heeft niet alleen een chromatische waarde maar ook een luminantie waarde".

De geometrisch abstracte werken van  Imi Knoebel (Dessau, 1940) zijn geen statische, lineaire beelden, maar dynamische, kleurrijke vormen waar een overduidelijk plezier in het maken van afstraalt.
Zijn werk wordt gezien  in relatie tot de kunstenaars Malevich en Beuys, maar ook Piet Mondriaan heeft een belangrijke rol speelt in Knoebels ontwikkeling. 

Het gevoelsmatig tot een compositie komen, het vinden van een ritme, maar ook het gebruik van de primaire kleuren zijn belangrijke overeenkomsten. 

Als er op één hedendaagse Duitse kunstenaar het label `erfgenaam van het Bauhaus' toepasselijk zou zijn, dan is dat wel Imi Knoebel. Hij werd geboren in Dessau. In deze stad staat het door Walter Gropius ontworpen Bauhaus gebouw.
Knoebel volgde een opleiding aan de kunstnijverheidschool in Dessau, voordat hij als leerling van Beuys naar de vrije kunst overstapte. In Duitsland, dat vaak met allerlei expressionistische stromingen in verband wordt gebracht, is Imi Knoebel een uitzondering. Hij is een van de weinige kunstenaars bij wie de, al is het een enigszins speelse variant, geometrisch abstracte vormentaal overheerst.

Voor Imi Knoebel is het de eerste opdracht die hij in Frankrijk gekregen heeft en ook de eerste keer dat hij met glas werkt. De zes ramen worden uitgevoerd door het atelier van Simon Marq in Reims en het atelier Duchemin in Parijs.  De ramen omvatten ongeveer 128m2.

De laatste keer dat er in de kathedraal voor Reims nieuwe ramen werden gemaakt was 36 jaar geleden door Brigitte Simon.

Het gemeentemuseum Den Haag had van 18 december 2010 t/m 13 maart 2011 een expositie van het werk van Imi Knoebel

bronnen :
http://patrimoine.blog.pelerin.info
http://www.cultuurarchief.nl