Deze week is het thema van de actie #collectievissen waar veel musea aan meewerken : vervoer. Onze bijdragen zijn :
Jos Melchers : deel uit de notenkrakersuite
Piet Koppens : de vlucht naar Egypte in kerk; in kapel Megen
St Christoffel de beschermheilige van de reizigers in kerk Maren Kessel
Johan Thorn Prikker : raam in het station van Hagen, Duitsland
vlucht naar Egypte; kerk Lith
Swetlana Ponomarenko : het oude zeilschip
Lisa di Campli : the Ark of Higgs
Daan Wildschut: de ark van Noach in kerk Heeswijk
vrijdag 16 december 2011
donderdag 8 december 2011
collectievissen
Op twitter is een actie gaande waaraan een groot aantal musea en ook andere belangstellenden deelnemen : collectievissen. Musea plaatsen een berichtje op twitter met een afbeelding van een object uit de eigen collectie dat betrekking heeft op een bepaald thema. Het eerste thema dat nu actueel is is 'winter'.
Omdat een aantal musea gegevens over hun collectie online op hun website toegankelijk heeft gemaakt kunnen ook anderen belangstellenden in de collectie zoeken naar objecten over 'winter' en hun vondsten melden op twitter met de hashtag #collectievissen.
Het museum heeft de collectie nog niet online, maar doet wel mee aan de actie door zelf objecten te melden.
De volgende objecten zijn gevonden :
Willem Ysebaert : knotwilgen in de winter
Jos Melchers : Dennenburg in de winter
Jos Melchers : achter de Maasdijk
Swetlana Ponomarenko : sneeuw op Nevskiy-Prospekt
Louis Dusee : winterstilte inde Morvan
Hedwig Luykx : wintertooi
Jos Melchers : de terugkeer van Peer Gynt
Jos Melchers : drieluik over notenkrakerssuite van Tschaikowsky
Wim van Grinsven : ijsvogel vliegend
Wim van Grinsven : ijsvogel zittend
kerstverhaal in Lambertuskerk Lith
kerstverhaal in Servatiuskerk Dinther
Omdat een aantal musea gegevens over hun collectie online op hun website toegankelijk heeft gemaakt kunnen ook anderen belangstellenden in de collectie zoeken naar objecten over 'winter' en hun vondsten melden op twitter met de hashtag #collectievissen.
Het museum heeft de collectie nog niet online, maar doet wel mee aan de actie door zelf objecten te melden.
De volgende objecten zijn gevonden :
Willem Ysebaert : knotwilgen in de winter
Jos Melchers : Dennenburg in de winter
Jos Melchers : achter de Maasdijk
Swetlana Ponomarenko : sneeuw op Nevskiy-Prospekt
Louis Dusee : winterstilte inde Morvan
Hedwig Luykx : wintertooi
Jos Melchers : de terugkeer van Peer Gynt
Jos Melchers : drieluik over notenkrakerssuite van Tschaikowsky
Wim van Grinsven : ijsvogel vliegend
Wim van Grinsven : ijsvogel zittend
kerstverhaal in Lambertuskerk Lith
kerstverhaal in Servatiuskerk Dinther
woensdag 16 november 2011
raam van Theo van Doesburg
artikel in wikipedia over glas in lood raam van Theo van Doesburg wikipedia
woensdag 3 augustus 2011
Ramen van Pieter Wiegersma op monumentenlijst
De drie glas-in-loodramen in gezondheidscentrum Het Wijkgebouw aan de Kerkstraat in Someren zijn op de gemeentelijke monumentenlijst van Someren geplaatst. Heemkundekring De Vonder diende het verzoek hiervoor in.
De voorstellingen in de drie ramen zitten vol symboliek. Die in het rechterraam heeft de titel vertrouwen, de middelste heet waakzaamheid en wetenschap en de rechtse vertrouwen.
De commissie die het verzoek behandelde zag meer dan voldoende reden om positief over het verzoek te oordelen. “De ramen zijn van Pieter Wiegersma, een landelijk erkend glazenier met een groot artistiek talent en een grote technische perfectie. Ze zijn origineel qua voorstelling, namelijk niet kerkelijk. Dit is in Nederland zeer zeldzaam. Ook maken de ramen deel uit van de geschiedenis van Someren. Ze verwijzen naar het voormalige Wit-Gele Kruisgebouw en naar de sociale bewogenheid van onder andere dr. Eijnatten”, zo staat te lezen in het advies van de commissie.
De ramen zijn ontworpen en vervaardigd door Pieter Wiegersma uit Deurne. Deze glazenier is de zoon van huisarts, kunstschilder en schrijver Hendrik Wiegersma. Die deelde met zijn collega dokter Eijnatten de interesse en bewogenheid voor mens en cultuur. Toen Eijnatten het plan opvatte een Wit-Gele Kruisgebouw te realiseren werd de zoon van zijn collega benaderd om het uit te voeren. Deze had begin jaren vijftig een gevestigde reputatie als glazenier en een groot aantal monumentale gebrandschilderde ramen op zijn naam staan.
De drie ramen zijn volgens de commissie typisch voor het werk van Wiegersma uit het begin van de jaren vijftig. “Ze zijn figuratief en kleurrijk en passen in de stijl van de glazeniers van de zogenaamde Zuid-Nederlandse barok waarvan Joep Nicolas, huisvriend van de familie Wiegersma, de grote initiator van was”, schrijft de commissie.
bron : Weekblad voor Deurne
meer info over Pieter Wiegersma in databank glas in lood
De voorstellingen in de drie ramen zitten vol symboliek. Die in het rechterraam heeft de titel vertrouwen, de middelste heet waakzaamheid en wetenschap en de rechtse vertrouwen.
De commissie die het verzoek behandelde zag meer dan voldoende reden om positief over het verzoek te oordelen. “De ramen zijn van Pieter Wiegersma, een landelijk erkend glazenier met een groot artistiek talent en een grote technische perfectie. Ze zijn origineel qua voorstelling, namelijk niet kerkelijk. Dit is in Nederland zeer zeldzaam. Ook maken de ramen deel uit van de geschiedenis van Someren. Ze verwijzen naar het voormalige Wit-Gele Kruisgebouw en naar de sociale bewogenheid van onder andere dr. Eijnatten”, zo staat te lezen in het advies van de commissie.
De ramen zijn ontworpen en vervaardigd door Pieter Wiegersma uit Deurne. Deze glazenier is de zoon van huisarts, kunstschilder en schrijver Hendrik Wiegersma. Die deelde met zijn collega dokter Eijnatten de interesse en bewogenheid voor mens en cultuur. Toen Eijnatten het plan opvatte een Wit-Gele Kruisgebouw te realiseren werd de zoon van zijn collega benaderd om het uit te voeren. Deze had begin jaren vijftig een gevestigde reputatie als glazenier en een groot aantal monumentale gebrandschilderde ramen op zijn naam staan.
De drie ramen zijn volgens de commissie typisch voor het werk van Wiegersma uit het begin van de jaren vijftig. “Ze zijn figuratief en kleurrijk en passen in de stijl van de glazeniers van de zogenaamde Zuid-Nederlandse barok waarvan Joep Nicolas, huisvriend van de familie Wiegersma, de grote initiator van was”, schrijft de commissie.
bron : Weekblad voor Deurne
meer info over Pieter Wiegersma in databank glas in lood
maandag 25 juli 2011
glaskunst van Hans Gottfried von Stockhausen in museum Linnich
In de cyclus van tentoonstellingen, die de grote pioniers en klassiekers van gebrandschilderd glas van de 20e eeuw laat zien, heeft het Duitse Glasmalerei Museum Linnich nog tot en met 28 augustus de tentoonstelling "Die poetischen Visionen" met werk Hans Gottfried von Stockhausen.
Met een veertigtal ramen, tal van ontwerpen en ontwerp-kartons wordt een dwarsdoorsnede door een rijk oeuvre van de Zuid-Duitse kunstenaar gegeven.
Hans Gottfried von Stockhausen is een van de belangrijkste glaskunstenaars van de 20e Eeuw. Zijn glas in lood is te zien in de grote kathedralen in Duitsland, zoals in Ulm en Konstanz en in een allerlei andere religieuze en seculiere gebouwen. In het buitenland is werk van de kunstenaar te vinden in o.a Seattle, Washington, VS en in Cambridge en Cardiff. Engeland . Naast zijn werk als een glasschilder, gaf hij van 1971 tot 1985 leiding aan de specialisatie 'glas in lood en mozaïeken' van de Kunstacademie Stuttgart.
De weg naar het glas in lood werd Hans Gottfried von Stockhausen gewezen door zijn leraar Rudolf Yelin aan de Kunstacademie Stuttgart, die een voorvechter was van het moderne glas in lood. In tegenstelling tot de ontwikkeling van de avant-garde brandschilderen op glas in het Rijnland, waar Johan Thorn Prikker met zijn figuratieve-abstracte werken een radicale verandering teweegbracht, ontwikkelt de Zuid-Duitse glasschilderkunst zich uit de traditie van de 19e eeuw tot een object-georiënteerde, moderne ruimte kunst.
Tot de eerste officiële opdrachten Hans Gottfried von Stockhausen horen de ramen van de ev. Stadtkirche in Bad Hersfeld (1952), de Münster van Ulm(1956) en de ramen voor de St. Nicolai en St. Reinoldi in Dortmund (1960). Met twee projecten is hij meer dan veertig jaar bezig: in 1962, maakt hij de eerste ramen voor de Wiesenkirche in Soest en voor de Stiftskirche in Wetter/Hessen. De nieuwe verglasing in Soest (2001-2003) met 17 ramen horen tot het latere werk von Stockhausen, evenals de 14 grote ramen in het Wetter (2004-2007).
Sinds de vroege jaren 1960, treedt naast aan architectuur gebonden werk het autonome werk meer op de voorgrond. Ook deze kleinschalige, intieme werken blijven altijd ruimtekunst en zijn niet onderworpen aan de illusionistische schilderkunst.
Het autonome werk volgt een andere wetmatigheid dan het architectuurgebonden brandschilderen, waar de compositie de keuze van het glas bepaalt. Bij het autonome werk daarentegen zijn de kleurverlopen van de mondgeblazen stukken glas bepalend voor de beeldopbouw. Stockhuasen daarover :
In de glasopbouw zoek ik nieuwe wegen. In plaats van de in kerkramen gebruikelijke thematiek probeerde ik het glas zelf in zijn oorspronkelijke mogelijkheden als thema te laten ontstaan. De meer of minder dominante vlakkenverdeling wordt hier tegenover het fenomeen van de kleurruimtelijkheid geplaatst.
Gefascineerd door het unieke schilderachtige leven van de kostbare glasplaten met hun kleurgradiënten ontstaan in de late jaren 1960 en begin 1970 een reeks van vrije, abstracte werken met een sterke tektonische karakter. De kunstenaar contrasteert het gevarieerde kleurspectrum van kleurovergangen met een formeel strikt gereduceerd loodverbindingen. Stockhausen ziet daarbij volledig af van het brandschilderen, zoals in het werk "Het Ei" (1969).
In de late jaren 1980 wordt de wens om met het schilderen betekenis over te brengen nog sterker in het middelpunt van zijn artistieke aspiraties. Met zwart, zilver, geel, en het gebruik van emailleverven, en de toepassing van mechanische processen zoals etsen, slijpen, graveren en zandstralen nut Hans Gottfried von Stockhausen meesterlijk en consequent alle mogelijkheden van het glas uit.
De virtuoze behandeling van de picturale middelen toont ook het werk "Gethsemane" (2003), dat wordt gekenmerkt door een sterk rood / blauw akkoord. De met zwartlood gecomprimeerde bijbelse gebeurtenis is geschreven in een grote cirkel. Een engel, die over een van een bovennatuurlijk licht doordrongen wolk zweeft, geeft aan de in de duisternis biddend Zoon van God licht en kracht. Spiraalvormig gerangschikte Bijbelcitaten lopen over de wolken en de drie uit bloemen en bladeren bestaande boomkruinen.
Hans Gottfried von Stockhausen, verbreedt de bijbelse thema's tot het fundamentele thema van het menselijk bestaan als zodanig, dat zich in een verscheidenheid van moeder / kind en man / vrouw relaties uit. De mens als een deel van de natuur, de levenscyclus, het mysterie van de schepping - aanwezig in een zaad of ei, groei, ontstaan en verval zijn verdere beeldbepalende motieven in zijn kunstig in het licht geplaatste filosofische en poëtische visioenen.
De unieke charme van zijn glas in lood is deels te wijten aan het feit dat Stockhausen het productieproces volledig beheerst. Vanuit zijn aanwezigheid bij de ontstaan van het gekleurde glas in de glasfabriek in Lamberts Waldsassen tot het detail, waarbij hij met de ganzenveer transparante tekeningen in het zwartlood krast heeft hij de gehele creatieve daad in zijn greep.
bron : folder Deutsches Glasmalerei Museum
Met een veertigtal ramen, tal van ontwerpen en ontwerp-kartons wordt een dwarsdoorsnede door een rijk oeuvre van de Zuid-Duitse kunstenaar gegeven.
Hans Gottfried von Stockhausen is een van de belangrijkste glaskunstenaars van de 20e Eeuw. Zijn glas in lood is te zien in de grote kathedralen in Duitsland, zoals in Ulm en Konstanz en in een allerlei andere religieuze en seculiere gebouwen. In het buitenland is werk van de kunstenaar te vinden in o.a Seattle, Washington, VS en in Cambridge en Cardiff. Engeland . Naast zijn werk als een glasschilder, gaf hij van 1971 tot 1985 leiding aan de specialisatie 'glas in lood en mozaïeken' van de Kunstacademie Stuttgart.
De weg naar het glas in lood werd Hans Gottfried von Stockhausen gewezen door zijn leraar Rudolf Yelin aan de Kunstacademie Stuttgart, die een voorvechter was van het moderne glas in lood. In tegenstelling tot de ontwikkeling van de avant-garde brandschilderen op glas in het Rijnland, waar Johan Thorn Prikker met zijn figuratieve-abstracte werken een radicale verandering teweegbracht, ontwikkelt de Zuid-Duitse glasschilderkunst zich uit de traditie van de 19e eeuw tot een object-georiënteerde, moderne ruimte kunst.
Tot de eerste officiële opdrachten Hans Gottfried von Stockhausen horen de ramen van de ev. Stadtkirche in Bad Hersfeld (1952), de Münster van Ulm(1956) en de ramen voor de St. Nicolai en St. Reinoldi in Dortmund (1960). Met twee projecten is hij meer dan veertig jaar bezig: in 1962, maakt hij de eerste ramen voor de Wiesenkirche in Soest en voor de Stiftskirche in Wetter/Hessen. De nieuwe verglasing in Soest (2001-2003) met 17 ramen horen tot het latere werk von Stockhausen, evenals de 14 grote ramen in het Wetter (2004-2007).
Sinds de vroege jaren 1960, treedt naast aan architectuur gebonden werk het autonome werk meer op de voorgrond. Ook deze kleinschalige, intieme werken blijven altijd ruimtekunst en zijn niet onderworpen aan de illusionistische schilderkunst.
Het autonome werk volgt een andere wetmatigheid dan het architectuurgebonden brandschilderen, waar de compositie de keuze van het glas bepaalt. Bij het autonome werk daarentegen zijn de kleurverlopen van de mondgeblazen stukken glas bepalend voor de beeldopbouw. Stockhuasen daarover :
In de glasopbouw zoek ik nieuwe wegen. In plaats van de in kerkramen gebruikelijke thematiek probeerde ik het glas zelf in zijn oorspronkelijke mogelijkheden als thema te laten ontstaan. De meer of minder dominante vlakkenverdeling wordt hier tegenover het fenomeen van de kleurruimtelijkheid geplaatst.
Gefascineerd door het unieke schilderachtige leven van de kostbare glasplaten met hun kleurgradiënten ontstaan in de late jaren 1960 en begin 1970 een reeks van vrije, abstracte werken met een sterke tektonische karakter. De kunstenaar contrasteert het gevarieerde kleurspectrum van kleurovergangen met een formeel strikt gereduceerd loodverbindingen. Stockhausen ziet daarbij volledig af van het brandschilderen, zoals in het werk "Het Ei" (1969).
In de late jaren 1980 wordt de wens om met het schilderen betekenis over te brengen nog sterker in het middelpunt van zijn artistieke aspiraties. Met zwart, zilver, geel, en het gebruik van emailleverven, en de toepassing van mechanische processen zoals etsen, slijpen, graveren en zandstralen nut Hans Gottfried von Stockhausen meesterlijk en consequent alle mogelijkheden van het glas uit.
De virtuoze behandeling van de picturale middelen toont ook het werk "Gethsemane" (2003), dat wordt gekenmerkt door een sterk rood / blauw akkoord. De met zwartlood gecomprimeerde bijbelse gebeurtenis is geschreven in een grote cirkel. Een engel, die over een van een bovennatuurlijk licht doordrongen wolk zweeft, geeft aan de in de duisternis biddend Zoon van God licht en kracht. Spiraalvormig gerangschikte Bijbelcitaten lopen over de wolken en de drie uit bloemen en bladeren bestaande boomkruinen.
Hans Gottfried von Stockhausen, verbreedt de bijbelse thema's tot het fundamentele thema van het menselijk bestaan als zodanig, dat zich in een verscheidenheid van moeder / kind en man / vrouw relaties uit. De mens als een deel van de natuur, de levenscyclus, het mysterie van de schepping - aanwezig in een zaad of ei, groei, ontstaan en verval zijn verdere beeldbepalende motieven in zijn kunstig in het licht geplaatste filosofische en poëtische visioenen.
De unieke charme van zijn glas in lood is deels te wijten aan het feit dat Stockhausen het productieproces volledig beheerst. Vanuit zijn aanwezigheid bij de ontstaan van het gekleurde glas in de glasfabriek in Lamberts Waldsassen tot het detail, waarbij hij met de ganzenveer transparante tekeningen in het zwartlood krast heeft hij de gehele creatieve daad in zijn greep.
bron : folder Deutsches Glasmalerei Museum
maandag 18 juli 2011
Thorn Prikker in Düsseldorf
Tot 7 augustus is in het Kunstpalast in Düsseldorf nog de grote tentoonstelling van werk van Thorn Prikker te bezichtigen, die eerder in museum Boymans van Beuningen in Rotterdam te zien was. De tentoonstelling is vrijwel identiek aan die in Rotterdam. De panelen en lichtkasten zijn overgebracht.
Nu bij een tweede keer kijken vielen er andere werken op dan de eerste keer, ook al is de presentatie vrijwel hetzelfde. Het werk 'de zaaier' maakte in Rotterdam veel meer indruk dan nu in Düsseldorf; misschien omdat het nu iets hoger hangt of het licht anders valt.
Er zijn ook nu weer verschillende filmpjes te zien over de verschillende periodes van het leven van Thorn Prikker. In Rotterdam was het geluid van de filmpjes niet storend voor het overige museumbezoek. In Düsseldorf is dat wel het geval; het geluid is harder afgesteld of de accoustiek is er slechter. De filmpjes zijn overigens te zien via onze website : http://www.museumravenstein.nl/doc_prikker.html
De tentoonstelling deed ons wel beseffen dat wij als klein museum een geweldige prestatie geleverd te hebben door het museum in 2005 te openen met een tentoonstelling van ramen van Thorn Prikker. Indertijd viel de belangstelling tegen. Ook bleek het moeilijk om de pers te interesseren voor een kunstenaar die toch zo'n grote invloed heeft gehad op de glaskunst internationaal. Naar verluidt kampt het grote museum in Düsseldorf nu met dezelfde problemen : vrijwel geen publiciteit in de pers en weinig bezoekers.
Het museum vraagt entree per tentoonstelling. Dat betekent dat bezoekers die voor de andere tentoonstellingen in het museum komen niet even langs Thorn Prikker kunnen lopen. In Rotterdan profiteerde de tentoonstelling van Thorn Prikker wel van de gelijktijdige tentoonstellingen zoals die van Hella Jongerius die een eigen publiek trok.
Het Kunstpalast is overigens wel een museum dat door zijn uiterlijk alleen al de mensen afschrikt : een complex van grote massieve gebouwen die oorspronkelijk gebouwd zijn in het kader van een wereldtentoonstelling. Binnen oogt het museum wel vriendelijk. Maar op elke zaal lopen meerdere suppoosten in uniform wat ook leidt tot een wel heel officiële en plechtige sfeer.
Buiten zijn in de toegangspoort tot het complex ook twee glasmozaïeken van Thorn Prikker te zien, die bij de bouw zijn ontworpen en aangebracht.
Tegenover het Kunstpalast is in hetzelfde complex het glasmuseum Hentrich gevestigd dat gespecialiseerd is op gevormd en geblazen glas. In de entreehal van dat museum is een heel groot uit verschillende delen bestaand raam van Thorn Prikker te zien. Het is een copie van het oorspronkelijke raam dat in de oorlog vernietigd is.
Nu bij een tweede keer kijken vielen er andere werken op dan de eerste keer, ook al is de presentatie vrijwel hetzelfde. Het werk 'de zaaier' maakte in Rotterdam veel meer indruk dan nu in Düsseldorf; misschien omdat het nu iets hoger hangt of het licht anders valt.
Er zijn ook nu weer verschillende filmpjes te zien over de verschillende periodes van het leven van Thorn Prikker. In Rotterdam was het geluid van de filmpjes niet storend voor het overige museumbezoek. In Düsseldorf is dat wel het geval; het geluid is harder afgesteld of de accoustiek is er slechter. De filmpjes zijn overigens te zien via onze website : http://www.museumravenstein.nl/doc_prikker.html
De tentoonstelling deed ons wel beseffen dat wij als klein museum een geweldige prestatie geleverd te hebben door het museum in 2005 te openen met een tentoonstelling van ramen van Thorn Prikker. Indertijd viel de belangstelling tegen. Ook bleek het moeilijk om de pers te interesseren voor een kunstenaar die toch zo'n grote invloed heeft gehad op de glaskunst internationaal. Naar verluidt kampt het grote museum in Düsseldorf nu met dezelfde problemen : vrijwel geen publiciteit in de pers en weinig bezoekers.
Het museum vraagt entree per tentoonstelling. Dat betekent dat bezoekers die voor de andere tentoonstellingen in het museum komen niet even langs Thorn Prikker kunnen lopen. In Rotterdan profiteerde de tentoonstelling van Thorn Prikker wel van de gelijktijdige tentoonstellingen zoals die van Hella Jongerius die een eigen publiek trok.
Het Kunstpalast is overigens wel een museum dat door zijn uiterlijk alleen al de mensen afschrikt : een complex van grote massieve gebouwen die oorspronkelijk gebouwd zijn in het kader van een wereldtentoonstelling. Binnen oogt het museum wel vriendelijk. Maar op elke zaal lopen meerdere suppoosten in uniform wat ook leidt tot een wel heel officiële en plechtige sfeer.
Buiten zijn in de toegangspoort tot het complex ook twee glasmozaïeken van Thorn Prikker te zien, die bij de bouw zijn ontworpen en aangebracht.
Tegenover het Kunstpalast is in hetzelfde complex het glasmuseum Hentrich gevestigd dat gespecialiseerd is op gevormd en geblazen glas. In de entreehal van dat museum is een heel groot uit verschillende delen bestaand raam van Thorn Prikker te zien. Het is een copie van het oorspronkelijke raam dat in de oorlog vernietigd is.
dinsdag 5 juli 2011
Glas in lood in Grote Kerk Gorinchem
Van 13 augustus t/m 24 september vindt in de Grote Kerk in Gorinchem een tentoonstelling plaats van ruim 80 objecten van glas-in-lood en andere vlakglaskunst technieken van zo’n 30 amateurkunstenaars. Het zijn cursisten van glazenier Jan Erkelens die in wisselende samenstellingen bij elkaar komen en ideeën en technieken uitwisselen. Naast de werken van de hobbyisten zijn er delen van gebrandschilderde vensters over de Martelaren van Gorcum en uit de Joodse synagoge in Gorinchem te zien.
De tentoonstelling is tot stand gekomen na maandenlange voorbereiding. Alle vensters, panelen en composities zijn geplaatst in speciaal daarvoor ontwikkelde staanders waarachter verlichting is aangebracht. Daardoor zullen de objecten stralen en komen de kleuren van het glas optimaal tot hun recht. De voorstellingen variëren van abstract tot figuratief, zodat gestileerde bloemen, landschappen, dieren en natuurimpressies te zien zijn naast geometrische composities en vrije vormen. Wat vooral van de ingezonden werken afstraalt is de passie en het enthousiasme waarmee met het materiaal glas wordt gewerkt. Deze glas-in-lood expositie is een project van de Stichting ‘Vrienden van de Grote Kerk'.
overgenomen van protestantse gemeente Harderwijk
De tentoonstelling is tot stand gekomen na maandenlange voorbereiding. Alle vensters, panelen en composities zijn geplaatst in speciaal daarvoor ontwikkelde staanders waarachter verlichting is aangebracht. Daardoor zullen de objecten stralen en komen de kleuren van het glas optimaal tot hun recht. De voorstellingen variëren van abstract tot figuratief, zodat gestileerde bloemen, landschappen, dieren en natuurimpressies te zien zijn naast geometrische composities en vrije vormen. Wat vooral van de ingezonden werken afstraalt is de passie en het enthousiasme waarmee met het materiaal glas wordt gewerkt. Deze glas-in-lood expositie is een project van de Stichting ‘Vrienden van de Grote Kerk'.
overgenomen van protestantse gemeente Harderwijk
zondag 26 juni 2011
Restauratie van glas in loodramen in Andreaskerk Weurt
Vier glas-in-loodramen zijn na vijf maanden terug in de Sint-Andreaskerk van Weurt. Drie andere volgen snel. De ramen zijn van Frans Nicolas jr. uit Roermond. De in 1898 gebouwde Sint-Andreaskerk van Weurt is volgens kenners een van de mooist ingerichte kerken van Maas en Waal, zo niet van heel Nederland.
Het godshuis naar een ontwerp van Caspar Franssen, een leerling van de vermaarde kerkenbouwer Pierre Cuypers, heeft een interieur dat verrast door zijn prachtige heiligenbeelden en muurschilderingen, maar vooral door zijn kleurrijke glas-in-loodramen.
De zeven grote gebrandschilderde vensters in het priesterkoor zijn van Frans Nicolas jr. uit Roermond. Er zijn passages uit het Oude en het Nieuwe Testament op afgebeeld en christelijke symbolen.
bron : de Gelderlander
Het godshuis naar een ontwerp van Caspar Franssen, een leerling van de vermaarde kerkenbouwer Pierre Cuypers, heeft een interieur dat verrast door zijn prachtige heiligenbeelden en muurschilderingen, maar vooral door zijn kleurrijke glas-in-loodramen.
De zeven grote gebrandschilderde vensters in het priesterkoor zijn van Frans Nicolas jr. uit Roermond. Er zijn passages uit het Oude en het Nieuwe Testament op afgebeeld en christelijke symbolen.
bron : de Gelderlander
donderdag 2 juni 2011
Glas-in-lood expositie Gerhard Spaink
In de Bergkerk in Amersfoort is tot en met 26 augustus een expositie te zien van Gerhard Spaink, glaskunstenaar van Amersfoortse origine. Gerhard Spaink heeft zich voor zijn glas-in-lood ontwerpen laten inspireren door de woorden 'Gij in uw Licht' en 'Mensen van Vrede' uit het nieuwe 'Gloria' dat als onderdeel van de liturgie in de Bergkerk gezongen wordt. De ontwerpen zijn te bekijken met doorvallend licht en bevatten zoveel figuratieve elementen dat ze voor iedereen betekenisvol zullen zijn.
Gerhard Spaink (20 december 1942) is al lange tijd gefascineerd geweest door kunst en vooral door transparante glascreaties, zoals die van Alex Luigjes in het kader van 'Amersfoort 700 jaar' in 1959 en van Annemiek Punt.
Na zijn pensionering volgde Gerhard een cursus bij glazenier Ruud Snakenborg in Dronten. In deze kunstuiting heeft hij zich steeds meer toegelegd op smalle loodprofielen waarmee zeer fijne details kunnen worden weergegeven. Voor deze vorm is veel ambacht is vereist. Zonder over te hoeven stappen op brandschilderen kan Gerhard datgene uitdrukken wat in zijn gedachten speelt. Bovendien houdt het glas zijn fraaie kleur en volle transparantie waardoor het vallende licht er op de fraaiste manier mee spelen.
Behalve de werken van Gerhard Spaink zijn er ook een aantal kunstwerken te zien die via stichting 'Special Arts' zijn betrokken. Deze werken zijn gemaakt door mensen met een beperking.
Belangstellenden zijn op zondagen welkom om de expositie te bekijken in de Bergkerk, Abraham Kuyperlaan 2, tijdens het koffiedrinken na de kerkdienst (vanaf ongeveer 11.15 uur). Andere dagen kunnen in overleg met de beheerder van de Bergkerk, tel. 033-4617917.
overgenomen uit De Stad Amersfoort
Gerhard Spaink (20 december 1942) is al lange tijd gefascineerd geweest door kunst en vooral door transparante glascreaties, zoals die van Alex Luigjes in het kader van 'Amersfoort 700 jaar' in 1959 en van Annemiek Punt.
Na zijn pensionering volgde Gerhard een cursus bij glazenier Ruud Snakenborg in Dronten. In deze kunstuiting heeft hij zich steeds meer toegelegd op smalle loodprofielen waarmee zeer fijne details kunnen worden weergegeven. Voor deze vorm is veel ambacht is vereist. Zonder over te hoeven stappen op brandschilderen kan Gerhard datgene uitdrukken wat in zijn gedachten speelt. Bovendien houdt het glas zijn fraaie kleur en volle transparantie waardoor het vallende licht er op de fraaiste manier mee spelen.
Behalve de werken van Gerhard Spaink zijn er ook een aantal kunstwerken te zien die via stichting 'Special Arts' zijn betrokken. Deze werken zijn gemaakt door mensen met een beperking.
Belangstellenden zijn op zondagen welkom om de expositie te bekijken in de Bergkerk, Abraham Kuyperlaan 2, tijdens het koffiedrinken na de kerkdienst (vanaf ongeveer 11.15 uur). Andere dagen kunnen in overleg met de beheerder van de Bergkerk, tel. 033-4617917.
overgenomen uit De Stad Amersfoort
maandag 30 mei 2011
5 juni open kerken-dag in Belgie
De Dag van de Open Kerken
Meer dan 350 gebouwen openen hun deuren
De Dag van de Open Kerken op zondag 5 juni 2011 is een feestdag voor alle religieuze gebouwen in België. Al de leden van de Stichting Open Kerken openen die dag hun deuren samen met niet-leden die reageerden op onze uitnodiging. Het is een cultureel festival met concerten, gidsbeurten, lezingen, tentoonstellingen,… als bijdrage tot de opwaardering van het religieus erfgoed.
Dicht bij de Nederlandse grens zijn o.a de St. Katharina in Hoogstraten, de St. Gummarus in Lier en de St. Pietersbanden in Lommel open. Drie kerken met interessante glas-in-lood-ramen.
www.openkerken.be/
Meer dan 350 gebouwen openen hun deuren
De Dag van de Open Kerken op zondag 5 juni 2011 is een feestdag voor alle religieuze gebouwen in België. Al de leden van de Stichting Open Kerken openen die dag hun deuren samen met niet-leden die reageerden op onze uitnodiging. Het is een cultureel festival met concerten, gidsbeurten, lezingen, tentoonstellingen,… als bijdrage tot de opwaardering van het religieus erfgoed.
Dicht bij de Nederlandse grens zijn o.a de St. Katharina in Hoogstraten, de St. Gummarus in Lier en de St. Pietersbanden in Lommel open. Drie kerken met interessante glas-in-lood-ramen.
www.openkerken.be/
zaterdag 21 mei 2011
gemeentearchief Schiedam gaat foto's van glas-in-lood verzamelen
Het gemeentearchief van Schiedam heeft een oproep aan de inwoners gedaan om foto's te maken van het glas-in-lood in hun woning of in hun straat en die in te zenden. De foto's worden opgenomen in een beeldbank. Ook vraagt men om eventueel een verhaal of anekdote toe te voegen. Het archief gaat vervolgens naar aanvullende gegevens zoeken.
zaterdag 14 mei 2011
Na de zomer 2010 kreeg de voorpui van Cultuurcentrum "De Hollebol" in het centrum van Den Burg op Texel fraai glas-in-lood.
Door de Alkmaarse glazenier Roel Hildebrand werd een fraai glas-in-lood ontwerp gemaakt voor in de voorgevel. Geïnspireerd op het eiland en de omringende zee met al haar kleuren.
Een fotoreportage is hier te vinden.
Door de Alkmaarse glazenier Roel Hildebrand werd een fraai glas-in-lood ontwerp gemaakt voor in de voorgevel. Geïnspireerd op het eiland en de omringende zee met al haar kleuren.
Een fotoreportage is hier te vinden.
vrijdag 13 mei 2011
54 franse plattelandskerkjes op zondagmiddag open
Van 15 mei tot 11 september zijn 54 plattelandskerkjes in het departement Seine Maritime in Frankrijk op zondagmiddag van 16.00u tot 19.00u voor belangstellenden toegankelijk.
Het zijn kerkjes die anders gesloten zijn. Een ervan is die een kerkje in Offranville waar bijzondere glas-in-lood-ramen te zien zijn. Niet bekend is of ook in de andere kerkjes bijzonder glas-in-lood aanwezig is.
Het zijn kerkjes die anders gesloten zijn. Een ervan is die een kerkje in Offranville waar bijzondere glas-in-lood-ramen te zien zijn. Niet bekend is of ook in de andere kerkjes bijzonder glas-in-lood aanwezig is.
dinsdag 10 mei 2011
Vrijwilligers redden glas-in-lood raam Petrakerk Veenendaal
Na jaren sparen is in 2010 het startsein gegeven voor renovatie van het glas-in-lood van de Petrakerk in Veenendaal. De eerste fase bestond uit de ramen van het liturgisch centrum. Door een aanvankelijk gebrekkige constructie verzakten de panelen en sloten ze de ventilatieopeningen af. Daardoor ontstonden vochtophopingen die op termijn funest zijn voor de kozijnen.
Nadat in 2010 de eerste fase van de glas-in-lood renovatie succesvol verliep, leek de tweede fase in eerste instantie ook goed te verlopen. In deze tweede fase was het grote raam 'Adam geeft de dieren namen' aan de beurt. De panelen hoefden niet naar de werkplaats van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant, maar werden ter plaatse schoongemaakt en in een nieuwe constructie met nieuw voorzetglas in de kozijnen teruggeplaatst. Maar bij het verwijderen van de panelen bleek dat de kit in de panelen aan de ene zijde volledig vergaan was en aan de andere zijde niet aanwezig. Een onvoorziene tegenvaller.
Maar naar aanleiding van een oproep hebben zo'n 75 vrijwilligers van zestien tot tachtig jaar toegezegd om in de eerste weken van mei te helpen bij het uitvoeren van de benodigde werkzaamheden.
De werkzaamheden staan onder leiding van leermeesters van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant. In ploegen van gemiddeld acht personen worden zo'n drie panelen per dag verwerkt. Met een totaal van 24 panelen moet de klus in twee weken geklaard zijn.
Met een speciaal glasbewerkingsmes buigt men eerst het lood van de ramen open en verwijdert eventuele oude kitresten. Vervolgens wordt speciale glas-in-lood kit ingeborsteld, waarna het lood met een speciale spatel weer wordt dichtgedrukt. De overtollige kit borstelt men weg, waarbij de laatste resten met behulp van zaagsel worden verwijderd. Puntige pennetjes worden gebruikt voor het schoonmaken van de hoekjes. Als afsluiting wordt het raam schoongepoetst met een ontvettingsmiddel. De leermeesters van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant solderen waar nodig het lood en lijmen gebroken glas weer tot een geheel. De verwachting is dat het raam 'Adam geeft de dieren namen' eind mei weer in volle luister is hersteld.
Het glas-in-lood project betekent de afronding van een jarenlange renovatie van de inmiddels vijftig jaar oude Petrakerk die door de Protestantse Gemeente Veenendaal geheel uit eigen middelen is gefinancierd.
bron : Veenendaalse Krant
Nadat in 2010 de eerste fase van de glas-in-lood renovatie succesvol verliep, leek de tweede fase in eerste instantie ook goed te verlopen. In deze tweede fase was het grote raam 'Adam geeft de dieren namen' aan de beurt. De panelen hoefden niet naar de werkplaats van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant, maar werden ter plaatse schoongemaakt en in een nieuwe constructie met nieuw voorzetglas in de kozijnen teruggeplaatst. Maar bij het verwijderen van de panelen bleek dat de kit in de panelen aan de ene zijde volledig vergaan was en aan de andere zijde niet aanwezig. Een onvoorziene tegenvaller.
Maar naar aanleiding van een oproep hebben zo'n 75 vrijwilligers van zestien tot tachtig jaar toegezegd om in de eerste weken van mei te helpen bij het uitvoeren van de benodigde werkzaamheden.
De werkzaamheden staan onder leiding van leermeesters van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant. In ploegen van gemiddeld acht personen worden zo'n drie panelen per dag verwerkt. Met een totaal van 24 panelen moet de klus in twee weken geklaard zijn.
Met een speciaal glasbewerkingsmes buigt men eerst het lood van de ramen open en verwijdert eventuele oude kitresten. Vervolgens wordt speciale glas-in-lood kit ingeborsteld, waarna het lood met een speciale spatel weer wordt dichtgedrukt. De overtollige kit borstelt men weg, waarbij de laatste resten met behulp van zaagsel worden verwijderd. Puntige pennetjes worden gebruikt voor het schoonmaken van de hoekjes. Als afsluiting wordt het raam schoongepoetst met een ontvettingsmiddel. De leermeesters van het Glasbewerkings Bedrijf Brabant solderen waar nodig het lood en lijmen gebroken glas weer tot een geheel. De verwachting is dat het raam 'Adam geeft de dieren namen' eind mei weer in volle luister is hersteld.
Het glas-in-lood project betekent de afronding van een jarenlange renovatie van de inmiddels vijftig jaar oude Petrakerk die door de Protestantse Gemeente Veenendaal geheel uit eigen middelen is gefinancierd.
bron : Veenendaalse Krant
donderdag 5 mei 2011
Tentoonstelling emaillekunst in bibliotheek Zelhem
Negen Nederlandse kunstenaars, allen lid van de Vereniging van Nederlandse Emailleurs bieden een fraai overzicht met panelen, ruimtelijke werken, sierraden, vazen, kommen en sculpturen. Het is een tentoonstelling van transparante kleuren, warmte, sierlijkheid en schoonheid.
Aan de expositie Metamorfosen van glas op metaal nemen deel : Babs Bannenberg, Victoria van den Bergh, Ruud Kaper, Maria Kovacs, Leen Loffeld,, Dorine van Ravensberg, Christine van der Ree, Annemarie Timmer en Pim van Vliet.
Expositie is te bezichtigen tot 11 juni tijdens openingsuren van de Bibliotheek Zelhem.
Aan de expositie Metamorfosen van glas op metaal nemen deel : Babs Bannenberg, Victoria van den Bergh, Ruud Kaper, Maria Kovacs, Leen Loffeld,, Dorine van Ravensberg, Christine van der Ree, Annemarie Timmer en Pim van Vliet.
Expositie is te bezichtigen tot 11 juni tijdens openingsuren van de Bibliotheek Zelhem.
woensdag 4 mei 2011
glaspanelen voor informatiecentrum Canadese Begraafplaats Holten
Annemiek Punt heeft van het Prins Bernard Cultuurfonds een eervolle opdracht gekregen; een kunstwerk vervaardigenvoor het nieuwe informatiecentrum bij de Canadese Begraafplaats te Holten. De glaspanelen krijgen een afmeting van b 2.00 meter x h 1.50 meter en worden geplaatst in de gevel van het informatiecentrum.
raam van Annemieke Punt in kathedraal Roermond
24 april is een nieuw raam onthuld in de doopkapel van de Christoffelkathedraal in Roermond, het Thomas More raam. Thomas More was een Engelse humanist, jurist en staatsman uit de 15 eeuw. Het raam is ontworpen door glaskunstenares Annemiek Punt uit Ootmarsum.
Op de website van Annemiek Punt beschrijft ze haar inspiratie,
Het blauwgekleurde, opgaande gedeelte impliceert een omvattende en beschermdende beweging. De kleur blauw is gerelateerd aan de doop en onderdompeling. De gele kleur kan worden geassocieerd met wijsheid, creativiteit en een groot denkvermogen.
De opgaande lijnen staan symbool voor het nieuwe- eeuwige leven. In het gele vlak komt een figuur naar voren, als verdediger van het geloof.
Gerechtigheid en strijdbaarheid worden appart weergegeven door zwaard en weegschaal.
Het blauwgekleurde, opgaande gedeelte impliceert een omvattende en beschermdende beweging. De kleur blauw is gerelateerd aan de doop en onderdompeling. De gele kleur kan worden geassocieerd met wijsheid, creativiteit en een groot denkvermogen.
De opgaande lijnen staan symbool voor het nieuwe- eeuwige leven. In het gele vlak komt een figuur naar voren, als verdediger van het geloof.
Gerechtigheid en strijdbaarheid worden appart weergegeven door zwaard en weegschaal.
zelfportret van Kees Verweij uitgevoerd in glas in lood
Museum Henriette Polak in Zutphen staat van 28 mei t/m 25 september 2011 geheel in het teken van de kunstenaar Kees Verwey met de tentoonstelling ‘Kees Verwey – Zelfbeelden’, tevens wordt het werk getoond van tijdgenoten van Kees Verwey, afkomstig uit de collectie van Museum Henriette Polak.
Voor het eerst wordt een recente aankoop van de Stichting Kees Verwey gepresenteerd: een unieke vondst in de vorm van een vroeg zelfportret, uitgevoerd in glas in lood.
Voor het eerst wordt een recente aankoop van de Stichting Kees Verwey gepresenteerd: een unieke vondst in de vorm van een vroeg zelfportret, uitgevoerd in glas in lood.
expositie vermurail
Vanaf zaterdag 7 mei is in de kerk van O.L Vrouw Tenhemelopneming in Helmond een tentoonstelling over glaskunst te zien. Een belangrijk deel van deze expositie gaat over 'vermurail'. Aanleiding tot deze tentoonstelling is de achterwand van het priesterkoor van de kerk. Die is helemaal in 'vermurail' uitgevoerd.
Op zaterdag 14 mei wordt de tentoonstelling officieel geopend. Daarbij zal Dhr. Ger Jacobs om 14.30 uur een lezing houden over dit onderwerp.
De expositie is nog te zien tot tot eind juni en is iedere woensdag- en zaterdagmiddag te bezichtigen van 14.00 - 16.00 uur in de kerk aan de Wilhelminalaan te Helmond.
Vermurail is een techniek waarbij een grisaille schildering gemaakt wordt op de rugzijde van stukjes opaline glas, soms met een achtergrond van zilvernitraat (goudkleur). Joep Nicoals experimenteerde er mee en vond deze nieuwe techniek uit in 1935, waarna hij er ook patent op aanvroeg.
Een absoluut hoogtepunt in de opaline-schilderkunst vormt de apsiswand van de Amsterdamse Agneskerk aan de Amstelveenseweg.
bronnen:
Eindhovens Dagblad
www.glasatelier.nl/
Op zaterdag 14 mei wordt de tentoonstelling officieel geopend. Daarbij zal Dhr. Ger Jacobs om 14.30 uur een lezing houden over dit onderwerp.
De expositie is nog te zien tot tot eind juni en is iedere woensdag- en zaterdagmiddag te bezichtigen van 14.00 - 16.00 uur in de kerk aan de Wilhelminalaan te Helmond.
Vermurail is een techniek waarbij een grisaille schildering gemaakt wordt op de rugzijde van stukjes opaline glas, soms met een achtergrond van zilvernitraat (goudkleur). Joep Nicoals experimenteerde er mee en vond deze nieuwe techniek uit in 1935, waarna hij er ook patent op aanvroeg.
Een absoluut hoogtepunt in de opaline-schilderkunst vormt de apsiswand van de Amsterdamse Agneskerk aan de Amstelveenseweg.
bronnen:
Eindhovens Dagblad
www.glasatelier.nl/
maandag 25 april 2011
sieradendag in museum Ravenstein
Op tweede paasdag organiseerde het museum voor vlakglas- en emaillekunst een sieradendag
veel belangstelling voor de demonstraties
zondag 24 april 2011
expositie Isabelle Roskam
Isabelle Roskam, ontwerpster van de Glas en Innovatie Awards 2008 en 2010, presenteert op 14 en 15 mei nieuw werk. Onder de titel ‘Flying Solo' heeft ze een collectie schilderijen en glazen objecten gemaakt, die op beide dagen van 12 tot 18 uur te zien is in Glasatelier Zuid Nederland in Oisterwijk.
Isabelle Roskam voelt zich kunstenares, ontwerper en ondernemer. Met veel enthousiasme werkt ze aan haar linnen doeken in haar atelier. Schilderen is haar grootste passie, maar ook monumentaal werk en opdrachten in de openbare ruimte spreken haar aan. Roskam schildert ook met en op glas. Bij Glasatelier Zuid Nederland heeft ze verschillende technieken geleerd waaronder het maken en restaureren van glas in lood. Met een aantal grote glasovens kon zij zich ook de techniek van het fusen eigen maken: ‘Hierdoor ken ik het glas door en door, heb ik alles zelf in de hand en ben ik vrij in mijn ontwerpen.' Meer informatie: www.isabelleroskam.nl
bron : http://www.glasinbeeld.nl
woensdag 20 april 2011
Glaskunstenaar Joost Caen ontwerpt ramen voor Italiaans klooster
Op 30 april vindt in een eeuwenoud klooster in het Italiaanse Fonte Avellana de inhuldiging plaats van een zestigtal moderne glasramen van de Belgische glaskunstenaar Joost Caen. Het klooster, tussen Gubbio en Urbino, wordt sinds de tiende eeuw bewoond door benedictijnen. Het behoort tot de belangrijkste middeleeuwse bouwwerken in Europa. Naar aanleiding van het millenniumfeest van de monnik en kerkleraar Petrus Damianus (1007-1072) vatte de monnikengemeenschap het plan op om het monasterium te voorzien van hedendaagse glaskunstwerken van de glaskunstenaar Joost Caen, met respect voor de betekenis van de ruimte en de spiritualiteit van haar bewoners.
De Belgische kunstenaar werkte vier jaar aan zijn project ‘Een cyclus van begeestering’. Joost Caen: “Qua omvang is dit met zijn zestig ramen een van mijn belangrijkste opdrachten. De dialoog met zowel de mensen als architectuur is van fundamenteel belang voor mijn glaskunst. Hedendaagse kunst in een historisch monument integreren is niet evident. Dit is een bijzondere symbiose. Mijn cyclus is abstract, maar met een grote verwijzingskracht. De samenwerking met de monniken en monnikengemeenschap, evenals de integratie van de glasramen in het gebouw was echt uniek.” Caen liet zich inspireren door de historische betekenis van het gebouw, de stilte die het ademt en de schoonheid van het omringende landschap. Tegelijk tracht hij met zijn glasramen een meerwaarde te geven aan het monastiek leven van de monnikengemeenschap. “Zo voegde ik aan de glasramen in de kapel ook de afbeelding van engelen toe, als poëtische aanvulling bij de gestileerde glasramen in het koor.”
Professor Joost Caen is glaskunstenaar en sinds 1985 ook glasconservator. Hij is tevens docent en onderzoeker van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen en Universiteit Antwerpen. In Belgie is er werk van hem te bewonderen in de Onze-Lieve-Vrouw van Fatimakerk in Kapellen, in de kerk van Sint-Brixius-Rode en in de Sint Lambertskerk van Ville-sur-Haine. Ook in het buitenland was hij al actief.
bronnen :
www.kerknet.be
http://www.joostcaen.be met mooie film over zijn ramen
De Belgische kunstenaar werkte vier jaar aan zijn project ‘Een cyclus van begeestering’. Joost Caen: “Qua omvang is dit met zijn zestig ramen een van mijn belangrijkste opdrachten. De dialoog met zowel de mensen als architectuur is van fundamenteel belang voor mijn glaskunst. Hedendaagse kunst in een historisch monument integreren is niet evident. Dit is een bijzondere symbiose. Mijn cyclus is abstract, maar met een grote verwijzingskracht. De samenwerking met de monniken en monnikengemeenschap, evenals de integratie van de glasramen in het gebouw was echt uniek.” Caen liet zich inspireren door de historische betekenis van het gebouw, de stilte die het ademt en de schoonheid van het omringende landschap. Tegelijk tracht hij met zijn glasramen een meerwaarde te geven aan het monastiek leven van de monnikengemeenschap. “Zo voegde ik aan de glasramen in de kapel ook de afbeelding van engelen toe, als poëtische aanvulling bij de gestileerde glasramen in het koor.”
Professor Joost Caen is glaskunstenaar en sinds 1985 ook glasconservator. Hij is tevens docent en onderzoeker van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen en Universiteit Antwerpen. In Belgie is er werk van hem te bewonderen in de Onze-Lieve-Vrouw van Fatimakerk in Kapellen, in de kerk van Sint-Brixius-Rode en in de Sint Lambertskerk van Ville-sur-Haine. Ook in het buitenland was hij al actief.
bronnen :
www.kerknet.be
http://www.joostcaen.be met mooie film over zijn ramen
nieuwe ramen voor 800-jarige kathedraal in Reims
Ter gelegenheid van het 800-jarig bestaan van de Notre Dame kathedraal van Reims, waar de Franse koningen gekroond werden, heeft de Duitse kunstenaar Imi Knoebel 6 ramen ontworpen die op 25 juni 2011 zullen worden onthuld.
De ramen komen in de apsis aan beide kanten van het meesterwerk van Marc Chagall van 1974. Ze moeten meer kleur brengen, wat nu ontbreekt rondom het werk van Chagall.
Het projekt van Imi Kkoebel is een abstracte compositie waarvan de essentie berust op de primaire kleuren, blauw, geel en rood van over elkaar geplaatste stukken glas. Het is een vertaling volgens de kunstenaar van de iconografie van de oude ramen in de kathedraal "in een abstracte taal".
Imi Knoebel : "Men moet teruggaan naar de originele chromatische taal van de kathedraal en een symbiose maken tussen het oude en het nieuwe. De kleur geeft kwaliteit, gewicht en evenwicht. Ze heeft niet alleen een chromatische waarde maar ook een luminantie waarde".
De geometrisch abstracte werken van Imi Knoebel (Dessau, 1940) zijn geen statische, lineaire beelden, maar dynamische, kleurrijke vormen waar een overduidelijk plezier in het maken van afstraalt.
Zijn werk wordt gezien in relatie tot de kunstenaars Malevich en Beuys, maar ook Piet Mondriaan heeft een belangrijke rol speelt in Knoebels ontwikkeling.
Zijn werk wordt gezien in relatie tot de kunstenaars Malevich en Beuys, maar ook Piet Mondriaan heeft een belangrijke rol speelt in Knoebels ontwikkeling.
Het gevoelsmatig tot een compositie komen, het vinden van een ritme, maar ook het gebruik van de primaire kleuren zijn belangrijke overeenkomsten.
Als er op één hedendaagse Duitse kunstenaar het label `erfgenaam van het Bauhaus' toepasselijk zou zijn, dan is dat wel Imi Knoebel. Hij werd geboren in Dessau. In deze stad staat het door Walter Gropius ontworpen Bauhaus gebouw.
Knoebel volgde een opleiding aan de kunstnijverheidschool in Dessau, voordat hij als leerling van Beuys naar de vrije kunst overstapte. In Duitsland, dat vaak met allerlei expressionistische stromingen in verband wordt gebracht, is Imi Knoebel een uitzondering. Hij is een van de weinige kunstenaars bij wie de, al is het een enigszins speelse variant, geometrisch abstracte vormentaal overheerst.
Knoebel volgde een opleiding aan de kunstnijverheidschool in Dessau, voordat hij als leerling van Beuys naar de vrije kunst overstapte. In Duitsland, dat vaak met allerlei expressionistische stromingen in verband wordt gebracht, is Imi Knoebel een uitzondering. Hij is een van de weinige kunstenaars bij wie de, al is het een enigszins speelse variant, geometrisch abstracte vormentaal overheerst.
Voor Imi Knoebel is het de eerste opdracht die hij in Frankrijk gekregen heeft en ook de eerste keer dat hij met glas werkt. De zes ramen worden uitgevoerd door het atelier van Simon Marq in Reims en het atelier Duchemin in Parijs. De ramen omvatten ongeveer 128m2.
De laatste keer dat er in de kathedraal voor Reims nieuwe ramen werden gemaakt was 36 jaar geleden door Brigitte Simon.
Het gemeentemuseum Den Haag had van 18 december 2010 t/m 13 maart 2011 een expositie van het werk van Imi Knoebel
bronnen :http://patrimoine.blog.pelerin.info
http://www.cultuurarchief.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)