In de cyclus van tentoonstellingen, die de grote pioniers en klassiekers van gebrandschilderd glas van de 20e eeuw laat zien, heeft het Duitse Glasmalerei Museum Linnich nog tot en met 28 augustus de tentoonstelling "Die poetischen Visionen" met werk Hans Gottfried von Stockhausen.
Met een veertigtal ramen, tal van ontwerpen en ontwerp-kartons wordt een dwarsdoorsnede door een rijk oeuvre van de Zuid-Duitse kunstenaar gegeven.
Hans Gottfried von Stockhausen is een van de belangrijkste glaskunstenaars van de 20e Eeuw. Zijn glas in lood is te zien in de grote kathedralen in Duitsland, zoals in Ulm en Konstanz en in een allerlei andere religieuze en seculiere gebouwen. In het buitenland is werk van de kunstenaar te vinden in o.a Seattle, Washington, VS en in Cambridge en Cardiff. Engeland . Naast zijn werk als een glasschilder, gaf hij van 1971 tot 1985 leiding aan de specialisatie 'glas in lood en mozaïeken' van de Kunstacademie Stuttgart.
De weg naar het glas in lood werd Hans Gottfried von Stockhausen gewezen door zijn leraar Rudolf Yelin aan de Kunstacademie Stuttgart, die een voorvechter was van het moderne glas in lood. In tegenstelling tot de ontwikkeling van de avant-garde brandschilderen op glas in het Rijnland, waar Johan Thorn Prikker met zijn figuratieve-abstracte werken een radicale verandering teweegbracht, ontwikkelt de Zuid-Duitse glasschilderkunst zich uit de traditie van de 19e eeuw tot een object-georiënteerde, moderne ruimte kunst.
Tot de eerste officiële opdrachten Hans Gottfried von Stockhausen horen de ramen van de ev. Stadtkirche in Bad Hersfeld (1952), de Münster van Ulm(1956) en de ramen voor de St. Nicolai en St. Reinoldi in Dortmund (1960). Met twee projecten is hij meer dan veertig jaar bezig: in 1962, maakt hij de eerste ramen voor de Wiesenkirche in Soest en voor de Stiftskirche in Wetter/Hessen. De nieuwe verglasing in Soest (2001-2003) met 17 ramen horen tot het latere werk von Stockhausen, evenals de 14 grote ramen in het Wetter (2004-2007).
Sinds de vroege jaren 1960, treedt naast aan architectuur gebonden werk het autonome werk meer op de voorgrond. Ook deze kleinschalige, intieme werken blijven altijd ruimtekunst en zijn niet onderworpen aan de illusionistische schilderkunst.
Het autonome werk volgt een andere wetmatigheid dan het architectuurgebonden brandschilderen, waar de compositie de keuze van het glas bepaalt. Bij het autonome werk daarentegen zijn de kleurverlopen van de mondgeblazen stukken glas bepalend voor de beeldopbouw. Stockhuasen daarover :
In de glasopbouw zoek ik nieuwe wegen. In plaats van de in kerkramen gebruikelijke thematiek probeerde ik het glas zelf in zijn oorspronkelijke mogelijkheden als thema te laten ontstaan. De meer of minder dominante vlakkenverdeling wordt hier tegenover het fenomeen van de kleurruimtelijkheid geplaatst.
Gefascineerd door het unieke schilderachtige leven van de kostbare glasplaten met hun kleurgradiënten ontstaan in de late jaren 1960 en begin 1970 een reeks van vrije, abstracte werken met een sterke tektonische karakter. De kunstenaar contrasteert het gevarieerde kleurspectrum van kleurovergangen met een formeel strikt gereduceerd loodverbindingen. Stockhausen ziet daarbij volledig af van het brandschilderen, zoals in het werk "Het Ei" (1969).
In de late jaren 1980 wordt de wens om met het schilderen betekenis over te brengen nog sterker in het middelpunt van zijn artistieke aspiraties. Met zwart, zilver, geel, en het gebruik van emailleverven, en de toepassing van mechanische processen zoals etsen, slijpen, graveren en zandstralen nut Hans Gottfried von Stockhausen meesterlijk en consequent alle mogelijkheden van het glas uit.
De virtuoze behandeling van de picturale middelen toont ook het werk "Gethsemane" (2003), dat wordt gekenmerkt door een sterk rood / blauw akkoord. De met zwartlood gecomprimeerde bijbelse gebeurtenis is geschreven in een grote cirkel. Een engel, die over een van een bovennatuurlijk licht doordrongen wolk zweeft, geeft aan de in de duisternis biddend Zoon van God licht en kracht. Spiraalvormig gerangschikte Bijbelcitaten lopen over de wolken en de drie uit bloemen en bladeren bestaande boomkruinen.
Hans Gottfried von Stockhausen, verbreedt de bijbelse thema's tot het fundamentele thema van het menselijk bestaan als zodanig, dat zich in een verscheidenheid van moeder / kind en man / vrouw relaties uit. De mens als een deel van de natuur, de levenscyclus, het mysterie van de schepping - aanwezig in een zaad of ei, groei, ontstaan en verval zijn verdere beeldbepalende motieven in zijn kunstig in het licht geplaatste filosofische en poëtische visioenen.
De unieke charme van zijn glas in lood is deels te wijten aan het feit dat Stockhausen het productieproces volledig beheerst. Vanuit zijn aanwezigheid bij de ontstaan van het gekleurde glas in de glasfabriek in Lamberts Waldsassen tot het detail, waarbij hij met de ganzenveer transparante tekeningen in het zwartlood krast heeft hij de gehele creatieve daad in zijn greep.
bron : folder Deutsches Glasmalerei Museum
maandag 25 juli 2011
maandag 18 juli 2011
Thorn Prikker in Düsseldorf
Tot 7 augustus is in het Kunstpalast in Düsseldorf nog de grote tentoonstelling van werk van Thorn Prikker te bezichtigen, die eerder in museum Boymans van Beuningen in Rotterdam te zien was. De tentoonstelling is vrijwel identiek aan die in Rotterdam. De panelen en lichtkasten zijn overgebracht.
Nu bij een tweede keer kijken vielen er andere werken op dan de eerste keer, ook al is de presentatie vrijwel hetzelfde. Het werk 'de zaaier' maakte in Rotterdam veel meer indruk dan nu in Düsseldorf; misschien omdat het nu iets hoger hangt of het licht anders valt.
Er zijn ook nu weer verschillende filmpjes te zien over de verschillende periodes van het leven van Thorn Prikker. In Rotterdam was het geluid van de filmpjes niet storend voor het overige museumbezoek. In Düsseldorf is dat wel het geval; het geluid is harder afgesteld of de accoustiek is er slechter. De filmpjes zijn overigens te zien via onze website : http://www.museumravenstein.nl/doc_prikker.html
De tentoonstelling deed ons wel beseffen dat wij als klein museum een geweldige prestatie geleverd te hebben door het museum in 2005 te openen met een tentoonstelling van ramen van Thorn Prikker. Indertijd viel de belangstelling tegen. Ook bleek het moeilijk om de pers te interesseren voor een kunstenaar die toch zo'n grote invloed heeft gehad op de glaskunst internationaal. Naar verluidt kampt het grote museum in Düsseldorf nu met dezelfde problemen : vrijwel geen publiciteit in de pers en weinig bezoekers.
Het museum vraagt entree per tentoonstelling. Dat betekent dat bezoekers die voor de andere tentoonstellingen in het museum komen niet even langs Thorn Prikker kunnen lopen. In Rotterdan profiteerde de tentoonstelling van Thorn Prikker wel van de gelijktijdige tentoonstellingen zoals die van Hella Jongerius die een eigen publiek trok.
Het Kunstpalast is overigens wel een museum dat door zijn uiterlijk alleen al de mensen afschrikt : een complex van grote massieve gebouwen die oorspronkelijk gebouwd zijn in het kader van een wereldtentoonstelling. Binnen oogt het museum wel vriendelijk. Maar op elke zaal lopen meerdere suppoosten in uniform wat ook leidt tot een wel heel officiële en plechtige sfeer.
Buiten zijn in de toegangspoort tot het complex ook twee glasmozaïeken van Thorn Prikker te zien, die bij de bouw zijn ontworpen en aangebracht.
Tegenover het Kunstpalast is in hetzelfde complex het glasmuseum Hentrich gevestigd dat gespecialiseerd is op gevormd en geblazen glas. In de entreehal van dat museum is een heel groot uit verschillende delen bestaand raam van Thorn Prikker te zien. Het is een copie van het oorspronkelijke raam dat in de oorlog vernietigd is.
Nu bij een tweede keer kijken vielen er andere werken op dan de eerste keer, ook al is de presentatie vrijwel hetzelfde. Het werk 'de zaaier' maakte in Rotterdam veel meer indruk dan nu in Düsseldorf; misschien omdat het nu iets hoger hangt of het licht anders valt.
Er zijn ook nu weer verschillende filmpjes te zien over de verschillende periodes van het leven van Thorn Prikker. In Rotterdam was het geluid van de filmpjes niet storend voor het overige museumbezoek. In Düsseldorf is dat wel het geval; het geluid is harder afgesteld of de accoustiek is er slechter. De filmpjes zijn overigens te zien via onze website : http://www.museumravenstein.nl/doc_prikker.html
De tentoonstelling deed ons wel beseffen dat wij als klein museum een geweldige prestatie geleverd te hebben door het museum in 2005 te openen met een tentoonstelling van ramen van Thorn Prikker. Indertijd viel de belangstelling tegen. Ook bleek het moeilijk om de pers te interesseren voor een kunstenaar die toch zo'n grote invloed heeft gehad op de glaskunst internationaal. Naar verluidt kampt het grote museum in Düsseldorf nu met dezelfde problemen : vrijwel geen publiciteit in de pers en weinig bezoekers.
Het museum vraagt entree per tentoonstelling. Dat betekent dat bezoekers die voor de andere tentoonstellingen in het museum komen niet even langs Thorn Prikker kunnen lopen. In Rotterdan profiteerde de tentoonstelling van Thorn Prikker wel van de gelijktijdige tentoonstellingen zoals die van Hella Jongerius die een eigen publiek trok.
Het Kunstpalast is overigens wel een museum dat door zijn uiterlijk alleen al de mensen afschrikt : een complex van grote massieve gebouwen die oorspronkelijk gebouwd zijn in het kader van een wereldtentoonstelling. Binnen oogt het museum wel vriendelijk. Maar op elke zaal lopen meerdere suppoosten in uniform wat ook leidt tot een wel heel officiële en plechtige sfeer.
Buiten zijn in de toegangspoort tot het complex ook twee glasmozaïeken van Thorn Prikker te zien, die bij de bouw zijn ontworpen en aangebracht.
Tegenover het Kunstpalast is in hetzelfde complex het glasmuseum Hentrich gevestigd dat gespecialiseerd is op gevormd en geblazen glas. In de entreehal van dat museum is een heel groot uit verschillende delen bestaand raam van Thorn Prikker te zien. Het is een copie van het oorspronkelijke raam dat in de oorlog vernietigd is.
dinsdag 5 juli 2011
Glas in lood in Grote Kerk Gorinchem
Van 13 augustus t/m 24 september vindt in de Grote Kerk in Gorinchem een tentoonstelling plaats van ruim 80 objecten van glas-in-lood en andere vlakglaskunst technieken van zo’n 30 amateurkunstenaars. Het zijn cursisten van glazenier Jan Erkelens die in wisselende samenstellingen bij elkaar komen en ideeën en technieken uitwisselen. Naast de werken van de hobbyisten zijn er delen van gebrandschilderde vensters over de Martelaren van Gorcum en uit de Joodse synagoge in Gorinchem te zien.
De tentoonstelling is tot stand gekomen na maandenlange voorbereiding. Alle vensters, panelen en composities zijn geplaatst in speciaal daarvoor ontwikkelde staanders waarachter verlichting is aangebracht. Daardoor zullen de objecten stralen en komen de kleuren van het glas optimaal tot hun recht. De voorstellingen variëren van abstract tot figuratief, zodat gestileerde bloemen, landschappen, dieren en natuurimpressies te zien zijn naast geometrische composities en vrije vormen. Wat vooral van de ingezonden werken afstraalt is de passie en het enthousiasme waarmee met het materiaal glas wordt gewerkt. Deze glas-in-lood expositie is een project van de Stichting ‘Vrienden van de Grote Kerk'.
overgenomen van protestantse gemeente Harderwijk
De tentoonstelling is tot stand gekomen na maandenlange voorbereiding. Alle vensters, panelen en composities zijn geplaatst in speciaal daarvoor ontwikkelde staanders waarachter verlichting is aangebracht. Daardoor zullen de objecten stralen en komen de kleuren van het glas optimaal tot hun recht. De voorstellingen variëren van abstract tot figuratief, zodat gestileerde bloemen, landschappen, dieren en natuurimpressies te zien zijn naast geometrische composities en vrije vormen. Wat vooral van de ingezonden werken afstraalt is de passie en het enthousiasme waarmee met het materiaal glas wordt gewerkt. Deze glas-in-lood expositie is een project van de Stichting ‘Vrienden van de Grote Kerk'.
overgenomen van protestantse gemeente Harderwijk
Abonneren op:
Posts (Atom)




